แนวทางการเลือกซื้อทัวร์อย่างไรไม่ให้โดนโกง ( จ่ายเงินค่าทัวร์แล้วไม่ออกทัวร์ คนจัดหายเข้ากลีบเมฆ )

บริษัททัวร์ในตลาดท่องเที่ยวทั่วไป

1. เลือกซื้อทัวร์กับบริษัททัวร์ที่จดทะเบียนประกอบธุรกิจนำเที่ยวอย่างถูกต้อง ซึ่งจะมีเลขที่ใบอนุญาตให้ดู แต่เชื่อไหมว่าแม้จะนั้นก็ยังมีบริษัททัวร์ที่โมเมใส่เลขที่ใบอนุญาตปลอมเพื่อให้ดูเหมือนว่าทัวร์ของเขาเป็นทัวร์ที่ถูกต้อง ถ้าเป็นแบบนี้มั่นใจได้เลยว่าเขาตั้งใจหลอกเราชัวร์  ถ้าไม่แน่ใจว่าทัวร์ที่ท่านจะไปเที่ยวด้วยมีใบอนุญาตถูกต้องหรือไม่ ท่านสามารถตรวจสอบได้จาก.....ลิ้งนี้ครับ

ทำไมต้องเลือกบริษัททัวร์ที่มีใบอนุญาต เพราะการที่จะได้ใบอนุญาตนี้มา บริษัททัวร์จะต้องไปจดทะเบียนกับ ททท และต้องวางเงินมัดจำก้อนใหญ่ไว้กับ ททท หากบริษัททัวร์ผิดสัญญา ท่านสามารถไปร้องเรียนที่ ททท เพื่อขอคืนเงินได้ เช่น ทัวร์โกงเงินจอง จ่ายเงินจองแล้วหายไปเลย หรือเขียนโปรแกรมไว้ซะหรูถึงเวลาไม่ทำตามก็ร้องเรียนได้

แต่ถ้าท่านซื้อทัวร์กับทัวร์เถื่อนที่ไม่มีใบอนุญาตจาก ททท  หากท่านโดนโกง ท่านต้องไปแจ้งความที่สถานีตำรวจเพื่อให้ตำรวจตามจับคนที่หลอกเงินคุณ แล้วคิดหรือว่าจะได้คืน เสียเวลาอีกตะหาก

2. เลือกซื้อทัวร์กับบริษัททัวร์ใหญ่ๆ ที่มีชื่อเสียงมายาวนาน  แน่นอนว่าบริษัททัวร์ใหญ่ๆ เหล่านี้เขาต้องรักษาชื่อเสียง เขาไม่กล้าโกงแน่เพราะเงินจองของคุณเพียงน้องนิดไม่อาจจะเทียบเท่ากับชื่อเสียงของเขาที่สร้างสมมายาวนาน  แต่ว่า... คุณจะจ่ายไหวหรือเปล่าเพราะทัวร์ใหญ่ๆ ที่ว่านี้ค่าทัวร์แพง บริษัททัวร์ใหญ่ๆ เหล่านี้ไม่ต้องกลัวโดนโกง  แต่กลัวแพง  ดังนั้นจึงทำให้เกิดบริษัททัวร์อเนกประสงค์ขึ้นมากับเยอะแยะ

บริษัททัวร์อเนกประสงค์คืออะไร  คือบริษัททัวร์ที่จดทะเบียน ททท ถูกต้องทุกอย่าง แต่ทำงานบริการแบบตีหัวเข้าบ้าน ยกตัวอย่างเช่นวันหยุดยาวๆ ทัวร์ใหญ่ๆ มักจะเต็ม นักท่องเที่ยวก็จะต้องล้นมากับทัวร์ที่ชื่อไม่ค่อยคุ้นหู ซึ่งราคาก็ถูกกว่า แต่ตอนไปเที่ยวท่านอาจจะโดนโกงเรื่องบริการ ไม่เที่ยวตามโปรแกรม พักไม่หรูตามโปรแกรม บอกว่านอนโรงแรมห้าดาวแต่พักโรงแรมไร้ดาว รับไม่กี่งานก็คุ้ม พอชื่อเก่าเสียก็ปิดแล้วไปเปิดทัวร์ชื่อใหม่แทน เหมือนเรื่องตลกแต่เกิดขึ้นจริง ทัวร์ไปเกาะสิมิลัน โฆษณาว่ารายการทัวร์เสิร์ฟอาหารซีฟูดทุกมื้อ ( ราคาทัวร์จึงแพง )  ถึงแม้เวลาเข้าจริงๆ ก็แจกอาหารกล่องให้ทานบนเรือเพราะการไปทานอาหารซีฟูดบนเกาะราคาแพงม๊าก  พอกลับมา นักท่องเที่ยวไปร้องเรียนที่ ททท ว่าโดนบริษัททัวร์หลอก บอกขายทัวร์แพงเพราะให้ทานซีฟูดแต่จริงๆ เป็นข้าวกล่องทานบนเรือ  เจ้าของทัวร์แก้ต่างกับ ททท ว่า ... ข้าวกล่องที่คุณกินน่ะคืออะไร  ข้าวผัดปูใช่เปล่า นั่นแหล่ะซีฟูด ใช้ปูทะเล  มื้อเช้าราดหน้ารวมมิตรทะเลใช่เปล่านั่นก็อาหารทะเล  อย่างนี้มันตั้งใจหลอกกันหน้าด้านๆ ครับท่าน

3. ถ้าท่านเป็นมือใหม่ไม่ควรเลือกทัวร์โนเนมเพราะไม่แน่ใจว่าเป็นทัวร์ที่มักจะเปลี่ยนชื่อบ่อยๆ หรือเปล่า  ถ้าทัวร์เขาดีจริงๆ เขาจะต้องไม่เปลี่ยนชื่อ เพราะชื่อนั้นเป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้ลูกทัวร์ชื่อถือและบอกต่อๆ กันไป ยิ่งอยู่นานก็ยิ่งทำให้ลูกค้ารู้จักเยอะ แต่ที่เปลี่ยนชื่อบ่อยๆ เพราะอะไรก็ต้องคิดดู

4. ไม่ควรเลือกซื้อทัวร์ราคาถูกจนเกินไป เพราะอาจเป็นไปได้ว่าบริการอาจจะไม่เป็นอย่างที่ท่านคิด

5.  ควรเลือกซื้อทัวร์ที่ระบุโปรแกรมแน่นอน หากทำผิดสัญญาโกงโปรแกรม นักท่องเที่ยวสามารถเอาเอกสารรายละเอียดของโปรแกรมไปเรียกร้องเงินคืนได้จาก ททท

บริษัททัวร์ในอินเตอร์เนต

ปัจจุบันนี้ เนต คือช่องทางการสื่อสารที่สะดวกและรวดเร็ว การเป็นเจ้าของเวบไซด์เป็นเรื่องง่าย แต่ก่อนนั้นการมีเวบสักเวบต้องเสียเงินเดือนละเป็นหมื่นจนถึงหลายหมื่น แต่ปัจจุบันนี้มีเวบได้ด้วยเงินเพียง 2,000-3,000 บาทต่อปี ถูกมาก  ดังนั้นจึงมีบริษัททัวร์ในเนตเกิดขึ้นมากมายทั้งเวบดอทคอม เวบฟรี และไม่มีเวบแต่ใช้ช่องทางการติดต่อทางอีเมล หากท่านเป็นนักท่องเที่ยวหน้าใหม่ที่ยังไม่เคยใช้บริการมาก่อนจะใช้หลักเกณฑ์อย่างไรในการพิจารณาเลือกซื้อทัวร์สักทัวร์เพื่อให้วันหยุดที่มีค่าของท่านมีความสุขและประทับใจกับการท่องเที่ยว

พิจารณาคร่าวๆ ดังนี้ครับ

1. เลือกซื้อทัวร์ที่จดทะเบียนประกอบธุรกิจนำเที่ยวกับ ททท  ถึงแม้จะเป็นทัวร์ทางเนตก็ต้องจดทะเบียนกับ ททท เพราะการจดทะเบียนกับ ททท จะต้องมีเงินวางค้ำประกันทัวร์ไว้กับ ททท หากมีการเบี้ยวกันหรือผิดสัญญากัน ททท จะนำเงินค้ำประกันนั้นมาจ่ายให้กับนักท่องเที่ยวที่โดนเบี้ยว หลังจากนั้น ททท จะหักเงินกับบริษัทนำเที่ยว ไม่ใช่แค่หักเงินอย่างเดียว ททท ยังขึ้นบัญชีไว้ด้วย หากมีการร้องเรียนเข้ามาบ่อยๆ ก็จะมีปัญหาเรื่องการต่อทะเบียน จนกระทั่งถึงห้ามประกอบธุรกิจนำเที่ยวกันเลย  ดังนั้นเลือกทัวร์ที่จดทะเบียนถูกต้องไว้ก่อนเพื่อความชัวร์

2. เลือกทัวร์จากเวบไซด์ที่เชื่อถือได้  เช่น เวบดอทคอมหรือ เวบที่คุ้นหน้าคุ้นตาที่จัดกิจกรรมมาแล้วเป็นเวลานานพอสมควร สาเหตุที่เพราะว่าเวบที่มีมานานแล้วย่อมรักษาชื่อเสียง ไม่โกงเพราะการโกงจะทำให้ชื่อเสีย การที่ธุรกิจมีเวบไซด์เหมือนมีทำเลทำการค้า ชื่อดีเปรียบเสมือนกับว่าธุรกิจตั้งอยู่ในทำเลที่ดี ดังนั้นผู้ประกอบธุรกิจยุคใหม่จะต้องพึ่งเวบ และจะต้องรักษาชื่อเสียงเพื่อรักษาทำเลทองนี้ไว้ต่อไป การที่ธุรกิจมีเวบไซด์ดอทคอมเหมือนมีสำนักงานเป็นงานตนเอง  ธุรกิจที่ใช้บริการเวบฟรีเหมือนธุรกิจที่อยู่ห้องเช่าปิดหนีเมื่อไรก็ได้ ต่างจากเวบดอทคอมที่สร้างชื่อเสียงไว้เป็นเวลานาน ชื่อมีค่ากว่าเงินดังนั้นจึงไม่โกงเงินเพื่อให้เสียชื่อเสียง  เลือกซื้อทัวร์กับเวบดอทคอมอย่างเดียวใช่ว่าจะหมดปัญหาเพราะเวบดอทคอมสมัยนี้ลงทุนเพียงปีละ 2,000 บาทก็เป็นเจ้าของได้แล้ว ต้องดูว่าเวบผู้ประกอบธุรกิจทัวร์ได้จดทะเบียนนำเที่ยวหรือไม่  เพราะการมีเวบลงทุนน้อยนี่แหล่ะจึงทำให้เกิดพวกเปิดเวบทำทัวร์ต้มตุ๋นหลอกลวงนักท่องเที่ยวในเนตให้เห็นอยู่บ่อยๆ วิธีการคือทำเวบเสนอโปรแกรมทัวร์หลากหลาย  ราคาถูกกว่าทัวร์อื่นๆ พอมีการโอนเงินค่าจองทัวร์เข้าไปแล้วก็ไม่ออกทัวร์และไม่คืนค่ามัดจำ แต่ปิดเวบหนีไปเลย แล้วไปเปลี่ยนชื่อเวบใหม่ทำเหมือนเดิมไปเรื่อยๆ ซึ่งจะได้ผลมากในช่วงวันหยุดเทศกาลสำคัญๆ  เบอร์โทรที่ใช้เป็นช่องทางการติดต่อก็ใช้เบอร์เติมเงินที่ไม่สามารถตรวจสอบได้ ช่องทางเดียวที่จะตรวจได้ก็คือบัญชีธนาคารที่โอนเงินเข้าไป ใครโดนโกงแบบนี้กว่าจะดำเนินคดีเสร็จรับรองได้ว่าหมดค่าทนายความมากกว่าเกินจองทัวร์ ปัญหานี้เกิดขึ้นบ่อยๆ แต่ไม่สามารถเอาชื่อมาเปิดเผยได้

ที่กล่าวมาสองข้อข้างบนนั้นเป็นการป้องกันการโกงเงิน แบบว่ารับเงินแล้วหายแว๊บไปเลย  แต่ข้อต่อไปจะกล่าวถึงการโกงโปรแกรมทัวร์

3. เลือกทัวร์ที่มีโปรแกรมชัดเจน ( เพื่อเป็นการตัดสินใจในการซื้อทัวร์ และยังพิมพ์เก็บไว้เป็นหลักฐานกรณีเบี้ยวโปรแกรม ) โปรแกรมควรระบุไว้ชัดเจนว่าราคาที่ท่านจ่าย ท่านจะได้รับอะไรบ้าง พักโรงแรมอะไร ระดับไหน ทานข้าวแกงจานละ 20 บาท หรือทานในร้านหัวละ 100 กว่าบาท  พาไปเที่ยวไหนบ้าง หรือว่าลงโปรแกรมไว้ยาวเป็นหางว่าวแต่ไม่ได้เที่ยว ลงไว้ให้รู้ว่ารถวิ่งผ่าน  ค่าทัวร์ที่จ่ายไปรวมค่าอาหารทุกมื้อหรือไม่หรือว่าบางมื้อต้องจ่ายเอง ควรดูโปรแกรมที่ระบุไว้ชัดเจนเพื่อเป็นการตัดสินใจ  หลีกเลี่ยงทัวร์ที่โฆษณาคลุมเครือแบบจับต้องไม่ได้ เช่น 

....ราคานี้เราให้มากกว่าใครๆ  --> ไม่รู้ว่าให้อะไรบ้าง แล้วใครๆ ที่ว่านั้นให้อะไรบ้าง มื้อไหนเลี้ยง มื้อไหนจ่ายเองก็ไม่รู้ ถึงเวลาก็ยืนเก้ๆ กังๆ ไม่มีใครตัดสินใจ ท้ายสุดก็ต้องหาซื้อทานกันเอง

... ราคานี้เราให้มากกว่าใครๆ อาหารการกินเต็มที่กว่าใครๆ  อิ่มกว่าใครๆ --> เป็นคำโฆษณาที่เลื่อนลอยหาแก่นสารไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าให้อะไรบ้าง 

ถ้าหากใครๆ ที่เขาเปรียบเทียบนั้นเป็นทัวร์ที่เลี้ยงข้าวแกงจานละ 20 บาท ทัวร์เขาเลี้ยงข้าวแกงจานละ 25 บาท ก็ถือว่าโฆษณาถูกต้อง แต่ลูกทัวร์รับได้หมั๊ยที่จ่ายเงินไปแล้วต้องมากินข้าวแกง ยกเว้นเสียแต่ว่ารู้มาก่อนแล้วว่าราคานี้ต้องกินข้าวแกง

ถ้าหากใครๆ ที่เปรียบเทียบนั้นเลี้ยงอาหารในร้านราคา 150 กว่าบาทต่อหัว  แล้วเขาเลี้ยงข้าวแกงจานละ 25 บาท ก็แปลว่าโกหก  นักท่องเที่ยวก็ได้แต่บ่น เรียกร้องอะไรไม่ได้ ปัญหานี้เคยเกิดขึ้นแล้ว จัดทัวร์ที่เดียวกันราคาเท่ากัน แต่ทัวร์ให้มากกว่าใครๆ มื้อสุดท้ายเลี้ยงข้าวแกงจานละ 25 บาท อีกทัวร์เลี้ยงในร้านหัวละ 150 บาท  งดเลือกซื้อเพราะการโฆษณาเปรียบเทียบ แต่ควรเลือกโฆษณาที่มีรายละเอียดเด่นชัด เบี้ยวกันไม่ได้ ถ้าเบี้ยวก็เรียกร้อง ททท ได้  ชัวร์กว่าสบายใจกว่าไม่ถูกเบี้ยวให้ช้ำใจด้วย

โปรแกรมท่องเที่ยวต้องชัดเจนว่าราคาที่จ่ายไปนั้นพาไปเที่ยวไหนบ้าง ถ้าคนจัดมีประสบการณ์ก็จะต้องจัดโปรแกรมได้ถูก เขียนรายละเอียดให้ลูกทัวร์ดูได้ ยกเว้นเสียแต่ว่าคนจัดไม่มีประสบการณ์แต่ไปลอกโปรแกรมทัวร์ของคนอื่นมา การจัดทัวร์ที่มีนักท่องเที่ยวไปอาจจะ 10 หรือ 20 คน เป็นไปไม่ได้ที่จะเที่ยวได้อย่างราบรื่นถ้าไม่มีรายละเอียดของโปรแกรมทัวร์ เพราะอะไร ก็เพราะว่าถึงเวลาไปเที่ยวจริงๆ คนนั้นจะไปตรงโน้น คนโน้นจะไปตรงนั้น คนนั้นจะไปตรงนี้ คนนี้ไม่ไปแล้วเหนื่อย ทำไปทำมาก็มั่ว การไปเที่ยวกับคนหมู่มากต้องมีโปรแกรมแล้วเที่ยวตามโปรแกรม จะไปเที่ยวตามอารมณ์ที่พาไปมิได้เพราะว่าต่างคนต่างอารมณ์ พอต่างอารมณ์มาพบแล้วอาจจะทำให้เกิดอารมณ์ อาจลงท้ายด้วยเสียอารมณ์

สรุปว่า  ผู้จัดทัวร์ต้องมีรายละเอียดของโปรแกรมเด่นชัดว่าพาเที่ยวจุดไหนบ้าง ถ้าไม่มีแปลว่าคนจัดขาดประสบการณ์ หรือใหม่ต่อสถานที่นั้นๆ อาจจะจัดราคาถูกเพื่อหาประสบการณ์ ผลกระทบต่อลูกทัวร์คือไม่ได้เที่ยวตามที่ควรจะเป็น จัดเวลาได้ไม่เหมาะสมทำให้เสียเวลาไปกับการเดินทางซะมากกว่าเวลาเที่ยว

... ราคานี้เราเข้าลึกกว่าใครๆ  --> เหตุผลเหมือนข้างบนคือเป็นคำโฆษณาที่เลื่อนลอยหาแก่นสารมิได้ เพราะไม่รู้ว่าไปไหนบ้าง แล้วใครๆ ที่ว่านั้นเขาไปไหนกันบ้างก็ไม่รู้ โปรแกรมของตนเองจะไปไหนบ้างก็ไม่รู้ แต่รู้ว่าไปลึกกว่าใครๆ  ถ้ามีปัญหาเบี้ยวโปรแกรมกันขึ้นมาก็ไม่สามารถเรียกร้องอะไรได้ จะทำได้แต่เก็บไว้ในใจว่า... บ่นในใจว่าต่อไปไม่ไปด้วยแล๊ว

4. ไม่เลือกทัวร์ที่ราคาแพงจนเกินไปโดยไม่ทราบถึงมาตรฐานการบริการ เพราะอาจเป็นไปได้ว่าทัวร์นี้อาจจะเอาไปขายให้ทัวร์ท้องถิ่น ซึ่งบริการก็ธรรมดาแต่ราคาแพงไป เสียดายเงิน

5. ไม่เลือกทัวร์ที่ราคาถูกจนเกินไป เพราะอาจเป็นไปได้ว่าทัวร์นั้นขาดการจัดการที่ดี ขาดน้ำที่เพียงพอ ขาดอาหารที่เพียงพอเพราะต้องการลดน้ำหนักสัมภาระเพื่อประหยัดค่าลูกหาบ หรือขาดการจัดการแคมป์พักแรมที่ดีเพราะประหยัดค่าลูกหาบ พอฝนตกก็เปียกปอนจะกินจะอยู่ก็ลำบาก

    ทัวร์ราคาถูกเกินไปอาจเป็นไปได้ว่าเป็นทัวร์ทริปแรกของผู้จัดที่ต้องการหาคนไปเที่ยวเพื่อหาประสบการณ์ในสถานที่ใหม่ๆ ถามอะไรก็ไม่รู้ เพราะไม่เคยสำรวจมาก่อน ทำให้การจัดโปรแกรมทัวร์ไม่เหมาะสม จัดเวลาไม่เหมาะสมที่ควรเป็น  ไม่ได้เห็นในสิ่งที่ควรจะเห็น ไม่ได้อยู่ในที่ๆ ควรอยู่ ยกเว้นเสียแต่ว่าท่านรู้แล้วว่าเป็นทัวร์สำรวจที่ไม่อาจคาดหวังกับโปรแกรมการเดินทางได้

6. ไม่เลือกซื้อทัวร์ที่แอบนำภาพของคนอื่นมาทำโปรแกรมเที่ยว นั่นย่อมหมายความว่าทัวร์คณะนั้นยังไม่เคยไปสถานที่นั้นๆ จึงต้องไปขโมยรูปของท่องเที่ยวท่านอื่นๆ มาใช้ เมื่อไม่เคยไปก็ไม่มีความรู้ในพื้นที่และแหล่งท่องเที่ยวทำให้จัดโปรแกรมได้ไม่เหมาะสม ถึงแม้จะลอกโปรแกรมเที่ยวมาจากทัวร์อื่น เมื่อเกิดปัญหาขึ้นที่จุดใดจุดหนึ่งก็ไม่สามารถแก้ไขปัญหาเพื่อให้โปรแกรมเที่ยวเดินไปได้อย่างเหมาะสม  ยกเว้นเสียแต่ว่าเขาได้บอกไว้ก่อนแล้วว่าเป็นทัวร์สำรวจ ราคาแบบสำรวจ และคุณตั้งใจไป