ประสบการณ์ท่องเที่ยว

          ผมชอบทำอะไรซ้ำๆ ไปในที่ซ้ำๆ ประสบการณ์ท่องเที่ยวจึงไม่หลากหลายทั่วไทย  เริ่มเที่ยวครั้งแรกเมื่อ 23 ตุลาคม 2527 ขึ้นเขาหลวงสุโขทัย  หลังจากนั้นก็ขึ้นดอยหลวงเชียงดาว ประทับใจที่ดอยหลวงเชียงดาวจึงขึ้นไปเกือบทุกปี ขึ้นไปเที่ยวเองรวม 11 ครั้งเมื่อสมัยยังเที่ยว และจัดพาทัวร์ขึ้นไปอีก 9 ครั้ง รวมเป็น 20 ครั้ง ทุกๆ วันขึ้นปีใหม่ผมจะอยู่บนดอยหลวงเชียงดาว มาระยะหลัง  2 ปีมานี้ที่ไม่ได้อยู่บนดอยหลวงเชียงดาว ปีก่อนนู้นอยู่บนดอยม่อนจอง ปีล่าสุดตอนปีใหม่อยู่บนดอยผ้าห่มปก

ประสบการณ์ท่องเที่ยวและประสบการณ์จัดทัวร์นับปนๆ กันไปเท่าที่พอจำได้ก็นับได้ประมาณนี้ ดอยหลวงเชียงดาว 20 ครั้ง ดอยผ้าห่มปก 19 ครั้ง  ภูสอยดาว 12 ครั้ง  เขาใหญ่มากกว่า 20 ครั้ง  ภูหินร่องกล้า 10 กว่าครั้ง นอกนั้นก็มี  ภูกระดึง  ภูหลวง ดอยม่อนจอง ดอยภูแว  เขาสก ทีลอซู ถ้ำลำคลองงู ซับใต้ น้ำตกเหวกระถิน เดินป่าเขาเหมนนครศรีฯ ดอยเวียงผา ดอยลังกาหลวง น้ำตกหมันแดงบนภูหินร้องกล้า ภูชี้ฟ้า ผาตั้ง ทุ่งกระเจียว และสถานที่ๆ ไม่ดังอีกหลายที่  และที่สำคัญที่ลืมเสียไม่ได้ก็คือเดินเขาที่เนปาลเดินกัน 17 วัน ทริปนี้เป็นทริปที่คุ้มมากๆ ผมได้ไปกับฝรั่งที่มีประสบการณ์เดินเขาเนปาลมา 13 ครั้ง เรื่องของเรื่องเกิดจากผมไปชวนฝรั่งท่านนี้ไปเดินป่าขึ้นดอยหลวงเชียงดาว ชวนไปชวนมากลับกลายเป็นว่าเขาชวนผมไปเที่ยวเนปาลก่อน พอไปเนปาลกลับมาแล้วเป็นอันว่าต้องล้มเลิกความตั้งใจที่จะชวนเขาขึ้นดอยหลวงเชียงดาวเพราะไม่รู้จะพาเขาไปดูอะไร จากทริปนี้เองผมได้คลุกคลีกับฝรั่งท่านนี้ซึ่งเขาเป็นหัวหน้าทริป และก็ทำงานที่เดียวกับผม  หัวหน้าทริปของผมท่านนี้เป็นชาวอังกฤษอาชีพวิศวกรเหมือนกัน เขาได้เตรียมการสำหรับทริปเที่ยวเนปาลนี้ 1 ปีเต็มๆ  ตลอด 1 ปีผมได้เรียนรู้อะไรจากเขาหลายอย่าง  เมื่อสมัยเรียนผมได้วางแผนขึ้นเชียงดาวกับเพื่อนก็วางแผนล่วงหน้าเป็นปีเมื่อถึงเวลาจริงๆ ก็ถอนตัวกันหมด เคยได้ยินบางท่านกล่าวว่า ทริปไหนก็แล้วแต่ถ้าวางแผนล่วงหน้าเกิน 1 เดือนมีอันจะต้องล้มทริปเพราะลูกทริปจะทยอยถอนตัวกันไปหมด แต่ถ้าเป็นทริปที่อยากจะไปก็ไปกันเลยแบบนี้ไม่ล้ม  ซึ่งต่างจากนักเดินทางกลุ่มนี้ซึ่งเขามีการวางแผนก่อนหน้าเป็นปีทั้งๆ ที่เขามีประสบการณ์เดินเขาที่เนปาลมาแล้วถึง 12 ครั้ง ซึ่งก็ไม่น่าจะยาก เพียงแค่ติดต่อทัวร์ท้องถิ่นแล้วก็จบ วางแผน 2-3 เดือนก็ได้ไม่น่ามีปัญหา แต่นี่ไม่ใช่ เขาได้เตรียมการหลายอย่าง ตลอดเวลาได้มีการติดต่อแจ้งความคืนหน้ากับคณะที่จะไป ตรวจสอบเส้นทาง พูดถึงปัญหาที่จะเกิดและแนวทางการแก้ปัญหา ถึงแม้ได้มีการเตรียมการขนาดนี้ก็ยังมีปัญหาหลายอย่างเกินขึ้น   ทริปนี้แหล่ะทำให้ผมได้เรียนรู้แนวคิดและการวางแผนของการเป็นหัวหน้าทริปจากเขา ผมได้เรียนรู้นักเดินทางอาวุโสที่รักการเดินทางมาตั้งแต่เล็ก เขาเล่าว่าตอนเล็กๆ พ่อกับแม่เขาได้พาเขาไปตั้งแค้มป์บนภูเขา ตอนนั้นเขาอายุประมาณ 9 ขวบ จนถึงตอนนี้เขาอายุ 53 ปีแล้วก็ยังคงเดินทาง ผมถามเขาว่ายูจะเดินเที่ยวภูเขาแบบนี้อีกนานแค่ไหน  เขาบอกว่าจะเดินไปเรื่อยๆ จนกว่าร่างกายจะไม่อำนวย จะต้องลองดูทริปนี้ก่อนว่าเมื่อขึ้นไปสูงๆ แล้วร่างกายเขาจะรับไหมหมั๊ย  เขาบอกว่าทุกครั้งที่เขาไปเที่ยวทำให้เขานึกถึงพ่อกับแม่ที่ชอบพาเขาไปเที่ยวแค้มปิ้งบนเขาสูง ตราบใดที่ขาของเขายังแข็งแรงเขาจะเดินเที่ยวให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้  ผมก็คิดเหมือนเขา   ที่กล่าวมานี่ก็เพราะระลึกถึงเขาผู้ซึ่งผมชื่นชมเขาหลายอย่าง