เลนส์ถ่ายภาพ

สมัยก่อน กล้อง SLR จะขายควบคู่มากับเลนส์มาตรฐาน เป็นการขายแบบไฟส์บังคับ ไม่มีการแยกขายเฉพาะบอดี้ แต่ผู้ซื้อมักจะถอดเลนส์มาตรฐานออกแล้วขายคืนให้กลับทางร้านไปในราคาถูกๆ แล้วก็ซื้อเลนส์ซูมมาใส่ บางคนก็ชอบซูมสั้นๆ บางคนก็ชอบซูมยาวๆ บางคนก็ชอบเลนส์ไวด์ บางคนก็ชอบเลนส์เทเล ต่างจิตต่างใจและวัตถุประสงค์ของการใช้งาน บางคนก็ยอมควักกระเป๋าซื้อเลนส์มาโครซึ่งมีราคาแพง คนที่มีทุนน้อยก็ต้องซื้อ Extension Tube มาใส่ บางคนต้องการประหยัดไปกว่านี้ก็ต้องซื้อ Close up Lens มาใส่ บางคนก็ซื้อ Tele Converter  มาใส่  คนที่ต้องการถ่ายภาพที่มีภาพที่แปลกตาออกไปก็ลงทุนซื้อเลนส์ตาปลามาใช้

โอย... ทำไมมันหลายเลนส์จัง ชักจะเวียนหัวแล๊ว

อย่าเพิ่งเวียนหัวนะครับ พออ่านจบแล้วจะถึงบางอ้อ ร้องอ๋อเลยเชียว

เลนส์ที่ติดมากับกล้องแต่ก่อนโน้นมีขนาดทางยาวโฟกัส 50 มม. เวลาเรายกกล้องที่ติดเลนส์นี้ส่งไปยังนางแบบที่จะถ่าย เรามองเห็นนางแบบด้วยตาเปล่าตัวโตเท่าใด เมื่อมองผ่านเลนส์ก็มีขนาดตัวโตเท่านั้น ไม่เล็กไม่ใหญ่ ไม่ไกลไม่ใกล้ ทุกอย่างเหมือนเดิม เราสมมุติชื่อของเลนส์ตัวนี้ว่า... เลนส์มาตรฐาน ( Normal Lens ) เมื่อเราเล็งกล้องไปที่นางแบบ ถอยหลังเดินหน้าจนได้ภาพนางแบบที่กำลังพอเหมาะกับเฟรมที่จะถ่ายแล้วก็กดชัตเตอร์ 1 เช๊ะ เรียบร้อย ได้ภาพสวยแน่ หลังจากถ่ายภาพแรกเสร็จปรากฏว่าพวกเพื่อนๆ ของนางแบบวิ่งกรูกันเข้ามาถ่ายด้วยอีก 10 คน สวยๆ ทั้งน้าน... ทำไงล่ะคราวนี้ก็ภาพคนมันล้นจอ จะถอยหลังหรือก็จะตกน้ำหรือไม่ก็ติดกำแพง เราก็ต้องเปลี่ยนมาใช้เลนส์ที่รับภาพได้มุมกว้างๆ แบบว่าเห็นทั้งกลุ่มโดยที่เราไม่ต้องถอยหลัง เลนส์มุมกว้างนี้เมื่อมองผ่านเลนส์จะเห็นคนตัวเล็กกว่าที่มองด้วยตาเปล่าและรู้สึกว่านางแบบอยู่ไกลออกไปจากตัวเรา เราเรียกเลนส์นี้ว่าเลนส์ไวด์ ( Wide Angle Lens ) เท่านี้ก็หมดปัญหา แต่พอดีเพื่อนนางแบบ 1 ในนั้นหน้าตาสวยม๊ากมากๆๆๆ ก็น่าจะแอบถ่ายภาพครึ่งตัวไว้ดูสักภาพ จะทำยังไงล่ะคราวนี้ เดินเอากล้องไปจ่อใกล้ๆ หน้าเดี๋ยวเขาก็อาย คนอื่นก็คงจะแซวเราได้ที่ถ่ายแต่คนสวยคนเดียว เราก็ต้องเปลี่ยนมาใช้เลนส์ที่มีอัตราขยายมากๆ ที่ถ่ายให้เห็นหน้าโต๋โตโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัวว่าเราแอบถ่ายเขาคนเดียว เลนส์ที่มีอัตราขยายมากๆ เราเรียกว่าเลนส์เทเล ( Telephoto Lens ) แต่ในความเป็นจริงคงทำได้ยากเพราะเราต้องคอยถอดเปลี่ยนเลนส์ เขาอาจจะสงสัยว่าเรากำลังทำอะไรทำไมเดี๋ยวถอดเดี๋ยวใส่ปล่อยให้นางแบบยิ้มจนเหงือกแห้งอยู่ได้ วิธีแก้ปัญหาก็คือเลือกใช้เลนส์ที่ถ่ายให้ตัวเล็กก็ได้ตัวใหญ่ก็ได้ในตัวเดียวกัน เราเรียกเลนส์ตัวนี้ว่า..ซูม ( Zoom Lens ) คราวนี้ล่ะก็นางแบบไม่รู้ตัวแน่ว่าเรากำลังแอบถ่ายเน้นตรงไหนบ้าง 555 อย่าคิดมาก

แต่ถ้าหากว่านางแบบคนนั้นต้องการให้เราถ่ายเฉพาะแหวนเพชรแสนสวย เราจะทำยังไงเพราะเลนส์ทุกอันที่บอกมาไม่สามารถขยายใหญ่เท่าที่เราต้องการได้ ก็แหวนเพชรวงเล็กนิดเดียว ดังนั้นเราก็จะต้องเลื่อนกล้องเข้าไปใกล้ๆ แหวนเพชรนั้นมากๆ จนกว่าจะได้ภาพใหญ่ตามความต้องการ เลนส์ที่จะทำให้เราเข้าไปถ่ายอย่างใกล้ๆ ได้เราเรียกว่า เลนส์ถ่ายใกล้ ภาษาฝรั่งเขาเรียกว่า มาโครเลนส์ ( Macro Lens ) แพงนะแพงมาก ช่างภาพมือใหม่อย่างเราจะมีตังค์ซื้อเหรอะ แต่ไม่เป็นไรเราไปซื้อ Close up Lens ที่มีอัตราขยายใหญ่เท่าที่ต้องการมาใส่หน้าเลนส์ของเรา ก็จะทำให้เราเข้าไปถ่ายใกล้ๆ ได้เท่าที่ใจเราต้องการ ราคา 300 กว่าบาทเอง ถูกม๊ากๆๆๆๆ แต่ถ้าต้องการคุณภาพที่ดีกว่าสักหน่อยก็ต้องซื้อ Extension Tube